اما آيه اولى در باره او و پدرش نازل شده ، و امّا آيه دوم در باره پدرش نازل شده ، و امّا آيه سوّم در بارهء پسرش ( پدرش خ ب ) و در بارهء ماها ، و نشده است آن مرزدارى كه ما بدان مأموريم ، و آن مىشود در نژاد ما كه مرز دارند ، و از نژاد او هم مرزدار شوند . و اما پرسش او كه عرش را از چه آفريده خدايش ، راستش خدا عرش را چهارگانه آفريده ، پيش از آن جز سه نيافريده ، هوا ، قلم و نور سپس آن را از چند رنگ گوناگون از آن نور آفريده ، نورى سبز كه سبزى از آنست ، و نورى زرد كه زردى از آنست ، و نورى سرخ كه سرخى از آنست ، و نورى سپيد كه نور الانوار است و درخشانى روز از آنست ، سپس آن را 70 هزار طبقه نمود كه كلفتى هر طبقه از آغاز عرش است تا هر چه فروتر ، و هيچ طبقه‌اى از آن نيست جز تسبيح‌گو بسپاس پروردگارش ، و او را به چند آواز و چند زبان جدا از هم تقديس كنند اگر اجازه بيك زبان دهند كه به گوش آنچه فروتر از او است برسد كوهها و شهرها و دژها همه ويران شوند ، و درياها بخشكند و آنچه فروتر است نابود گردد . عرش را هشت پايه است و هر كدام را فرشته‌هائى كه شمارشان را جز خدا نداند آن را برميدارند ، شبانه روز تسبيح گويند و سستى ندارند ، اگر حسى آنچه بالاتر از او است دريابد يك چشم بهم زدن تاب نياورد ، ميان او و احساس پرده‌هاى جبروت كبرياء و عظمت و قدس و رحمت و دانش است ( قلم است نسخه بدل ) در پس آن جاى گفتگو نيست ، البته آنكه طمع آن دارد بى جا طمع كرده . هلا در پشت عبد اللَّه بن عباس يك سپرده‌ايست كه براى آتش دوزخ آماده شده و بيرون برند مردمانى را از دين خدا ، و البته رنگين كند زمين را بخونهاى جوجه‌هاى آل محمّد كه بيوقت برپا خيزند ، و بجويند آنچه يافت نشود و مرزدارى كنند آنان كه ايمان دارند ، و شكيبائى كنند و هم شكيبائى باشند ، تا خدا ميان ما حكم كند و او بهترين حكم‌كننده‌ها است . 42 - در توحيد ( 238 ) به سند خود از امام چهارم كه فرمود : راستى خدا